حسین کرد صحبت را با یزیدیان تمام 

نکردند یاری حتی به یک سلام

 شیطان که رانده گشت به جز یک خطا نکرد    خود را برای سجده آدم رضا نکرد    

 شیطان هزار مرتبه بهتر ز بی نماز                 کان سجده بر آدم ،این بر خدا نکرد

  «شیخ بهایی»

بی حضور قلب ار خواندی نماز                       حق بود از این نمازت بی نیاز

گر نماز خویش خواندی با حضور                      هست مقبول خداوند غفور

«مولوی»

من همان دم که وضو ساختم از چشمه ی عشق

                                                 چار تکبیر زدم یک سر بر هر چه هست

«حافظ »

الفبای درد از لبم می تراود
نه شبنم ، که خون از شبم می ترواد
سه حرف است مضمون سی پاره ی دل ............

بی رنگی

اگر نه رنگ ،
اگر نه چشمواره های تنگ بود
کدام خاره سنگ بود
که تاب آبگینه دیدنش نبود ؟................

لحظه های کاغذی
خسته ام از آرزوها ، آرزوهای شعاری
شوق پرواز مجازی ، بالهای استعاری
لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن...............
تقسیم عادلانه

من همسن و سال پسر تو هستم ،

تو همسن و سال پدر من هستی.

پسر تو درس می خواند و کار نمی کند،........

کودکی ها

کودکی هایم اتاقی ساده بود
قصه ای ، دور ِ اجاقی ساده بود
شب که می شد نقشها جان می گرفت ............